Vandaag had ik een gesprek over ouders van een vriendin die graag wilden dat ze een vriend krijgt die uit een goede familie komt. Los van de discussie in hoeverre je op het oordeel van je ouders af moet gaan bij het kiezen voor een partner, vind ik dat een hele vervelende uitdrukking, goede familie of van goede komaf. Want wat wordt er nou eigenlijk mee bedoeld? Het gaat hoogstwaarschijnlijk niet om een familie die liefdevol is, respectvol, warm, intelligent, hoog geschoold, gezond, kunstminnend, sociaal, belangstellend of nog meer mooie eigenschappen. Nee, er wordt een familie mee bedoeld die rijk is, voor wat betreft de financiën. Maar rijk zijn is toch ook een relatief begrip? Ik word daar altijd een beetje vervelend van, er begint dan van alles te jeuken. Noem het dan gewoon van rijke komaf, als je dat zo belangrijk vindt!
Begrijp me goed, ik heb niets tegen rijke mensen, maar ik heb wel iets tegen mensen die zo kortzichtig zijn. Natuurlijk wens je het beste voor je kind, ook financieel, maar liefde en gezondheid zijn toch echt de ware rijkdommen in het leven. Gelukkig kom ik, en mijn vriendin ook, uit een goede familie.
voordat ik hier een reactie op geef slik ik eerst even mijn boosheid en afschuw weg. …
voor mijn toekomstige kinders hoop ik dat zij iemand vinden die hen behandelt met respect, mededogen en vooral veel liefde. dat zij vriendschap zullen hebben met hun partner, gelijkwaardigheid, (com)passie, gezamelijke richting, dromen en wensen.
amen.
Een goede familie? Hmpf. Wat is dat? Alsof in bepaalde ‘goede families’ het er altijd zo goed aan toe gaat…Door de jaren heen heb ik wel geleerd dat ongeveer dezelfde achtergrond wel iets kan toevoegen in een relatie.
Misschien begrijp je elkaar beter, dat ben ik wel met Kaat eens, maar voor mij liever een aantrekkelijke arme sloeber, dan een rijke rotzak.
Als die ouders dat echt zo willen, dan denk ik dat ze nog wel even vrijgezel blijft. Wel zonde voor haar. En ik vind dat soort kortzichtigheid ook helemaal niets, sowieso vind ik dat ouders hun kinderen niet mogen belemmeren in de keuzes die hun kinderen willen maken.
@Karin: amen!
@Kaat: dat is zeker waar.
@Maaike: helemaal mee eens!
@Theo: toch zijn er veel ouders die dat doen helaas…
Kriebel, kriebel….
Ik dacht dat die kortzichtigheid er ondertussen bij de meeste mensen wel uit was.
Wederzijds begrip is volgens mij het belangrijkst…en meteen ook het moeilijkst!
Ik zal mijn kinderen in al hun keuzes steunen, ook al zullen sommige van hun keuzes mij niet aanstaan.